راهنمای آزمایشات بخش هورمون گروه 2

    •  نام آزمایش: (VZV Ab (IgM
    • نام کامل تست: Varicella-Zoster Virus Antibody, IgM
    • نام فارسی تست: آنتی بادی IgM علیه ویروس واریسلا زوستر (عامل بیماری آبله مرغان و زونا)
    • نام های دیگر: VZ Ab, IgM Herpes Zoster;
    • روش انجام: EIA
    • نوع نمونه: S, BF, CSF
     
    • علت درخواست تست: 
    • تشخیص آزمایشگاهی عفونت ویروس واریسلا زوستر (VZV)
    • تعیین میزان پاسخ ایمنی افرادی که واکسینه شده اند.
    • ثبت و مستند کردن ابتلا به عفونت ویروس واریسلا زوستر در گذشته در افرادی که سابقه ایمن سازی    (واکسیناسیون) به این ویروس را نداشته اند.
    • تشخیص عفونت زونا در بزرگسالان
     
    • توضیح راجع به تست
    • آبله مرغان توسط ویروس واریسلا زوستر (VZV)؛ ویروسی از خانواده هرپس ویروس ها ایجاد می شود.
    • بیماری بسیار مسری است و از طریق تماس مستقیم، قطرات تنفسی و به صورت هوازی منتقل می شود.
    • دوره کمون بیماری از زمان آلوده شدن به ویروس تا ظهور عارضه های خاص آبله مرغان که به زخم های چرکین تبدیل می شوند؛ ۱۰ تا ۲۱ روز است. تاول های آبله مرغان ابتدا در صورت، تنه یا پوست سر (اسکالپ) شروع شده و به نقاط دیگر بدن کشیده می شود.
    • بیماری از ۱ تا ۲ روز قبل از آغاز علایم تا چرکین شدن تاول ها قابل انتقال خواهد بود. کودکان غالباً ۱ تا ۲ روز پیش از بروز تاول ها دچار تب، سردرد، درد شکم و بی اشتهایی می شوند.
    • بیماری آبله مرغان بیشتر در سنین طفولیت (زیر ۱۰ سال) مشاهده می شود. ممکن است ویروس به حالت نهفته در گانگلیونهای پشتی نخاع باقی بماند و پس از فعال شدن مجدد به دلیل تضعیف سیستم ایمنی در سنین بزرگسالی به صورت عارضه زونا ظاهر شود.
    • واکسن که حاوی واریسلای زنده ضعیف شده است در کودکان ۱ تا ۶ سال و زنان سنین باروری غیرحامله توصیه می‏شود.
    • عفونت اولیه با VZV می‏تواند در زنان حامله، افراد با نقص ایمنی، کودکانی که تحت درمان سرطان هستند و به دنبال پیوند عضو و جنین کشنده باشد. عوارض عفونت عبارتند از انتشار خون، پنومونیت، میوکاردیت، کاردیومیوپاتی، هپاتیت، سندرم گیلن­ باره، میلیت، ونتریکولیت، آرتریت گرانولوماتوز، واسکولوپاتی و مننگوانسفالیت.
    • آبله ‏مرغان مادرزادی می‏تواند منجر به بیماری سیستمیک نوزادی و یا ناهنجاریهای مادرزادی شود.
    • بیماران مبتلا به ایدز  به دلیل تضعیف سیستم ایمنی معمولاً دچار عفونت‏های مکرر فعال شده VZV (زونا) خواهند شد.
    • آنتی‏بادیهای IgM را می‏توان ۶ تا ۷ روز بعد ردیابی کرد که در روز ۱۴ به پیک (اوج) می‏رسند.
     
    • در چه شرایطی تست کاهش می یابد؟
    • کودک یا فردی با ضعف سیستم ایمنی ممکن است پاسخ آنتی بادی قوی به عفونت VZV را نداشته باشد. سطح IgM این افراد با این که VZV فعال دارند؛ ممکن است پایین تر از حد انتظار باشد.
     
    • تست های تکمیلی: (Epstein Barr Virus (EBV); Cytomegalovirus (CMV
     
    • تداخلات آزمایشگاهی
    • ۱-   VZV بسیارحساس است و در بسیاری از مواقع نمی‏توان آنرا از نمونه‏هایی که تحت شرایط مناسب ارسال نشده‏اند؛ به دست آورد.
    • ۲- در افرادی که قبلاً مبتلا به آبله‏مرغان شده‏اند عفونت‏های اولیه یا ثانویه با سایر هرپس ویروس‏ها ممکن است سبب افزایش قابل توجه تیتر VZV گردند.
    • ۳- یک تیتر مثبت ضعیف ممکن است ارتباطی با محافظت در برابر ویروس نداشته باشد.
    • ۴- نمونه های دارای همولیز و لیپمیک شدید و ذرات فیبرین ممکن است در آزمایش ایجاد تداخل نماید.
    • ۵- نمونه های سرمی جمع آوری شده در ابتدای فاز حاد بیماری یا بالافاصله پس از واکسیناسیون ممکن است در روشهای سرولوژیک در تعیین کلاس آنتی بادیهای IgG و IgM منفی باشد.
    • ۶- نتایج مقادیر IgG در جنین و نوزادان باید با احتیاط تفسیر گردد. زیرا IgG می تواند از مادر به جنین انتقال یافته و منجر به نتایج مثبت کاذب گردد. مقادیر IgM به طور کلی شاخص مفیدتری جهت تشخیص عفونت در کودکان زیر ۶ ماه می باشد.
    • ۷- وجود روماتوئید فاکتور (RF) ممکن است سبب افزایش کاذب IgM  شود.
    • ۸- مقادیر خیلی زیاد VZV-IgG ممکن است جهت اتصال به جایگاه اتصال با VZV-IgM رقابت کرده و منجر به نتایج منفی کاذب گردد.
     
    • اطلاعات تکمیلی
    • IgG مثبت همراه با IgM مثبت:  نشاندهنده عفونت اخیر به ویروس VZV می باشد. این نتیجه به تنهایی جهت تشخیص عفونت VZV کافی نمی باشد و باید در چارچوب تظاهرات بالینی تفسیر گردد.
    • IgG مثبت همراه با IgM منفی: نشاندهنده واکسیناسیون و یا عفونت پیشین به ویروسVZV می باشد. این افراد نسبت به عفونت مجدد مصونیت دارند.
    • IgG منفی به همراه IgM منفی: نشاندهنده در معرض قرار نگرفتن فرد به ویروس VZV و عدم ایمنی می باشد. با این وجود یک نتیجه منفی ابتلا به عفونت VZV و یا پاسخ به واکسیناسیون را رد نمی کند. زیرا ممکن است نمونه گیری قبل از ظهور آنتی بادی در خون گرفته شده باشد. نتایج منفی(۹>) مشکوک به عفونت اخیر و یا پس از واکسیناسیون جهت ارزیابی پاسخ سیستم ایمنی می بایست طی ۲ الی ۳ هفته بعد تکرار گردد. نتایج مشکوک(۹-۱۱) باید با انجام آزمایش نمونه ای جدید در  طی۱۰ تا ۱۴ روز بعد پیگیری گردد.
     
    • نکته ۱: آزمایشات سرولوژیک حساسیت، ایمنی و عفونت اولیه VZV را تعیین می کنند.
    • نکته ۲: تست VZV-IgM باید تنها زمانی انجام شود که شواهد بالینی حاکی از تشخیص عفونت باشد.
    • نکته ۳: افزایش ۴ برابری مقادیر VZV-IgG به همراه مقادیر بالای VZV-IgM  نشاندهنده عفونت فعال (اخیر) می باشد. آنتی بادی VZV-IgG در حالت بهبود عفونت تا پایان عمر در بدن یافت می شود.
    • نکته ۴: در موارد نادری که عفونت VZV از نظر بالینی قابل افتراق از عفونت‏های مشابه مثل عفونت منتشر هرپس سیمپلکس نیست؛ تست تشخیصی انتخابی کشت ویروس می‏باشد. از تست‏های سرولوژیک عمدتاً برای تأیید عفونت اخیر یا قدیمی استفاده می‏شود.
    • نکته ۵: نمونه هایی که در ابتدای عفونت VZV گرفته شود؛ ممکن است فاقد آنتی بادیهای اختصاصی قابل تشخیص باشد. در واقع منفی شدن تست دلیل بر رد عفونت نمی باشد. بنابراین توصیه می شود نمونه جدیدی در ۱ تا ۲ هفته بعد از بیمار گرفته شود.
     
    •  نام اختصاری: ۲۵-OH D2, D3
    • سایر نام ها: ۲۵- هیدروکسی ویتامین D، ۲۵- هیدروکسی کله کلسی فرول،۲۵-Hydroxycholecalciferol, 25-Hydroxy D3, 25-Hydroxy D2, Calcidiol, Vitamin D Assay.
    • بخش انجام دهنده: آنالیز هورمون
    • نوع نمونه قابل اندازه گیری: سرم، پلاسما
    • حجم نمونه مورد نیاز:   ۰٫۵ ml
     
    • شرایط نمونه گیری:
      • نیاز به ناشتایی نمی باشد.
      • از مصرف مکمل ویتامین D پیش از انجام آزمایش اجتناب نمایید.
      • نمونه ‏گیری باید قبل از ترانسفوزیون یا شروع درمان باویتامین D صورت گیرد.
     
    • ملاحظات نمونه گیری:
      • با رعایت اصول نمونه گیری از بیمار نمونه خون وریدی گرفته و آن را در ویال های با درب قرمز جمع آوری نمایید.
      • محل نمونه گیری را از لحاظ خونریزی بررسی نمایید.
      • در صورت نمونه گیری در خارج از آزمایشگاه، نمونه را بالافاصله به آزمایشگاه ارسال نمایید.
      • نمونه خون می بایست در طی دو ساعت ساتریفیوژ گشته و سرم را جدا نموده و در ویال های مخصوصی درب دار جدا نمایید.
      • در صورت استعمال بیمار از داروهای مؤثر بر نتایج آزمون، پیش از نمونه گیری،  آن را در برگه آزمایش یادداشت نمایید.
     
    • شرایط نگهداری:
      • نمونه در دمای اتاق تا ۷۲ ساعت پایدار است.
      • نمونه در دمای۴°C برای ۱۴ روز پایدار است، درغیر این صورت فریز نمایید. نمونه در فریزر (-۲۰°C) تا یک ماه پایدار است.
      • جهت انجام آزمایش بالافاصله نمونه را به بخش مربوطه انتقال دهید.
     
    • موارد عدم پذیرش نمونه:  همولیز شدید
     
    • کاربردهای بالینی:
      • تشخیص کمبود ویتامین D
      • تشخیص افتراقی بیماری راشیتیسم (ریکتز) و استئومالاسی
      • پایش درمان جایگزین با ویتامین D صناعی
      • تشخیص هیپرویتامینوز D ( مسمومیت ویتامین D)
     
    • روش مرجع: RIA Competitive Binding Assay
    • روش ارجح: (Liquid Chromatography-Tandem Mass Spectrometry (LC-MS/MS
    • سایر روشها: HPLC، کمی لومینوسانس، الکتروکمی لومینوسانس
     
    • مقادیر طبیعی:
      • کمبود شدید:۱۰ ng/ml  >
      • کمبود خفیف تا متوسط: ۱۰ – ۱۹ ng/ml
      • سطح مطلوب: ۲۰ – ۵۰ ng/ml
      • افزایش خطر ابتلا به هیپرکلسیوری: ۵۱ – ۸۰ ng/ml
      • سمیت احتمالی: >80 ng/ml
     
    • تفسیر: مقادیر ۱۰ ng/ml  > با بیماری راشیتیسم و استئومالاسی در ارتباط است. مقادیر ۱۰ – ۱۹ ng/ml ممکن است با افزایش خطر ابتلا به پوکی استخوان و یا هیپرپاراتیروئیدیسم ثانویه در ارتباط باشد. مقادیر ۲۰ – ۵۰ ng/ml به عنوان سطح بهینه در افراد سالم می باشد. بیماران مبتلا به بیماری های استخوان ممکن است از سطوح بالاتری از این محدوده بهره مند شوند. سطح محتمل>50 ng/ml همراه با مکمل کلسیم به مدت طولانی ممکن است به هیپرکلسیوری و کاهش عملکرد کلیه منجر شود . مقادیر ۸۰ ng/ml پایین ترین سطح گزارش شده در ارتباط با مسمومیت در بیماران بدون هیپرپاراتیروئیدیسم اولیه با عملکرد کلیوی طبیعی می باشد. بیشتر بیماران مبتلا به مسمومیت سطوح بیشتر از ۱۵۰ ng/ml می باشند. بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی می تواند سطوح بسیار بالا OH-D  ۲۵-و بدون هیچ گونه نشانه ای از سمیت داشته باشند زیرا کلیه نارسا توانایی تبدیل OH-D  ۲۵- به OH-D  ۱-۲۵- (شکل فعال ویتامین D) را نداشته و OH-D  ۲۵-دست نخورده باقی می ماند.
     
    • کاهش سطح: بیماری راشیتیسم (ریکتز)، استئومالاسی، استئوپورز، بیماری کلیوی، بیماری کبدی.
    • افزایش سطح: سندروم ویلیامز
     
    • عوامل مداخله گر :
    • همولیز شدید منجر به افزایش کاذب ویتامین D می گردد.
    • متابولیتهای دی هیدروکسیله ویتامین D در نتایج آزمون تداخل می کنند (واکنش متقاطع).
    • داروهای کورتیکواستروئیدی به واسطه کاهش جذب کلسیم، موجب کاهش ویتامین D می گردند.
    • داروهای لاغری و داروهای کاهنده کلسترول مانند کلسترآمین، می توانند با کاهش جذب ویتامین D و سایر ویتامین های محلول در چربی موجب کاهش یافتن سطح ویتامین D گردند.
    • باربیتوراتها، والپوریک اسید، کاربامازپین و فنی توئین با افزایش متابولیسم کبدی ویتامین D در جهت تبدیل به شکل غیر فعال آن، موجب کاهش سطح ویتامین D می گردند.
     
    • توضیحات:
    • بیمارانی با هیپرکلسمی، هیپرفسفاتمی، و PTH پایین، ممکن است از تبدیل نابجا و غیر قابل تنظیم  ۲۵-OH-D به ۱-۲۵- OH-D (ویتامینD) رنج ببرند. به عنوان مثال می توان به بیماری های گرانولوماتوز، سارکوئید خاص، و یا از هیپرویتامینوز D القاء شده توسط مواد مغزی اشاره کرد.
    • افراد مبتلا به ناراحتی های حاصله از ازدیاد ویتامین D در بدن (هیپرویتامینوز D) دارای  غلظت سرمی ۲۵-OH-D بیشتر از   ۸۰ ng/mlو به طور معمول بیشتر از ۱۵۰ ng/ml  می باشند.
    • استفاده طولانی مدت از داروهای ضد تشنج ممکن است منجر به کمبود ویتامین D شده و سبب بیماری های استخوان شود. داروهای ضد تشنج که بیشتر در این شرایط نقش دارند عبارتند از فنی توئین، فنوباربیتال، کاربامازپین و والپروئیک اسید. داروهای ضد تشنج جدیدتر یا مورد مطالعه قرار نگرفته اند و یا گمان نمی رود منجر به کمبود ویتامین D شوند.
    •  نام آزمایش: Thyroglobulin
    • نام فارسی تست: تیروگلوبولین
    • روش انجام: CLIA
     
    • آمادگی بیمار: 
      • ۱- این تست نباید خیلی زود پس از انجام بیوپسی سوزنی، جراحی تیروئید یا درمان با یُد رادیواکتیو انجام شود.
      • ۲- بیشترین حساسیت تست برای ردیابی سرطان تیروئید؛ وقتی است که بیمار تیروکسین جایگزین (دارویی) را از حدود ۶ هفته قبل دریافت نکرده باشد.
     
    • نوع نمونه: S
     
    • علت درخواست تست:
      • کمک به تشخیص تیروئیدیت تحت حاد
      • کمک به تشخیص موارد مشکوک به تولید بیش از حد هورمون تیروئید (تیروتوکسیکوز)
      • کمک در تعیین وجود متاستاز تیروئید به غدد لنفاوی
      • مونیتور کردن پاسخ به درمان گواتر
     
    • توضیح راجع به تست:
    • تیروگلوبولین؛ گلیکوپروتئینی تیروئیدی است که در سنتز هورمون های T۳ و T۴ نقش دارد. تیروگلوبولین توسط سلول های طبیعی تیروئید و یا سلول های سرطانی پاپیلری و فولیکولار تیروئید ساخته می شود. از این تست به عنوان یک مارکر توموری و برای ارزیابی تاثیر درمان سرطان تیروئید استفاده می شود.
    • می توان زمانی که غده تیروئید بطور کلی برداشته شده است؛ برای پیگیری عود تومور نیز از آن استفاده نمود. همچنین وقتی بیمار علایم پرکاری تیروئید دارد و یا غده تیروئید بزرگ شده است؛ نیز می توان این آزمایش را انجام داد.
     
    • در چه شرایطی تست افزایش می یابد؟
      • سرطان تمایز یافته تیروئید
      • کمبود گلوبولین متصل به T۴ (TBG)
      • بیماری گریوز (درمان نشده)
      • تیروئیدیت
      • جراحی یا رادیاسیون تیروئید
      • تیروتوکسیکوز
      • گواتر ندولر
     
    • در چه شرایطی تست کاهش می یابد؟
      • تجویز هورمون تیروئیدی
      • آتیروز مادرزادی (عدم تکامل تیروئید)
      • Thyrotoxicosis factitia
     
    • تست های تکمیلی: (Thyroglobulin antibody, Tumor markers, TSH, Thyroxine (T۴
     
    • تداخلات دارویی و آزمایشگاهی: 
      • لووتیروکسین می تواند مقادیر تیروگلوبولین را افزایش دهد.
      • نتومایسین و آنتی بادی های ضد تیروگلوبولین باعث کاهش سطح تیروگلوبولین می شوند.
     
    • نکته ۱: مقادیر تیروگلوبولین در زمان حاملگی افزایش می یابد.
    • نکته ۲: چنانچه سلول های سرطانی تیروئیدی خوب تمایز نیافته باشند، سطح تیروگلوبولین پایین است.
    • نکته ۳: تحریک سطح تیروگلوبولین با تیروژن در بیمارانی با تومور هایی فاقد گیرنده TSH یا تومورهای ناتوان از ساخت تیروگلوبولین؛ اندک است.
    • نکته ۴: وجود اتوآنتی بادی های ضد تیروگلوبولین در روش سنجش ایمیومتریک اسی (IMA) و رادیوایمیونواسی (RIA) به ترتیب موجب سنجش پایین تر و بالاتر از مقدار واقعی می گردد.
    • نکته ۵: همولیز شدید نمونه موجب تداخل در نتایج آزمایش می گردد.
    • نکته ۶: مقادیر بالاتر از ۲۵۰,۰۰۰ ng/dl  ممکن است منجر به پدیده هوک گردد. در این پدیده، سطوح تیروگلوبولین به طور قابل توجهی پایین تر بنظر می رسد. (اثر هوک که عبارتست از کسب نتایج منفی کاذب در غلظت بالای آنالیت می‌باشد، در واکنش‌های ایمونولوژی اتفاق افتاده و معادل پدیده پروزون در واکنش‌های سرولوژی است. در این پدیده غلظت آنالیت که می‌تواند آنتی‌ژن یا آنتی‌بادی باشد، از بالاترین استاندارد نیز بسیار بالاتر بوده و لذا علیرغم زیاد بودن آنتی‌ژن یا آنتی‌بادی مورد آزمایش در سرم، نتیجه منفی کاذب حاصل می‌گردد.)
    • نکته ۷: در بیماران تحت درمان با دوز بیوتین بالا (بیشتر از ۵ میلی گرم در روز)؛ هیچ نمونه ای نباید حداقل تا ۸ ساعت پس از تجویز بیوتین گرفته شود.
    • نکته ۸: غلظت تیروگلوبولین بیشتر  از ۲۰۰۰ ng/ml  ممکن است منجر به افزایش کاذب سطوح آنتی بادی ضد تیروگلوبولین گردد. در این موارد سطوح آنتی بادی ضد تیروگلوبولین غیر قابل قبول می باشد.
     
    • اطلاعات تکمیلی
      • ۱- سرطان تیروئید شایع ترین سرطان اندوکرین بوده و در تمام سنین دیده می شود.
      • ۲- سرطان تیروئید بیش ترین شیوع رو به افزایش را در زنان دارد.
      • ۳- سرطان تیروئید ممکن است تا حدود ۳۰ درصد بیماران؛ حتی چند دهه پس از تشخیص اولیه عود نماید.
      • ۴- آزمایش مرتبط با این تست؛ اندازه گیری آنتی بادی ضد تیروگلوبولین است. این آزمون عمدتاً به منظور تشخیص تیروئیدیت به کار می رود؛ اما وجود این آنتی بادیها می تواند بر نتایج آزمایش تیروگلوبولین تأثیر بگذارد. (مقادیر آنتی بادی ضد تیروگلوبولین در صورتی که بیشتر از   ۲۲ IU/ml باشد، ممکن است در نتایج تیروگلوبولین تداخل ایجاد کند.)
      • ۵- سلول های طبیعی تیروئید و همچنین سلول های سرطانی تیروئید با تمایز خوب می توانند تیروگلوبولین بسازند که پیش ساز هورمون تیروئید است.
      • ۶- در ۳۵ – ۱۵ درصد بیماران مبتلا به سرطان تیروئید؛ اتوآنتی بادیهای اندوژن وجود دارد که در آزمایش تداخل ایجاد می نماید.
      • ۷- سطوح غیر قابل شناسایی تیروگلوبولین در حضور آنتی بادی ضد تیروگلوبولین باید با احتیاط تفسیر گردد.
      • ۸- توصیه می گردد تا نتایج تیروگلوبولین منطبق با علائم بالینی بیمار باشد.
     
    •  نام آزمایش: Testosterone
    • نام فارسی تست: هورمون تستوسترون
    • نام های دیگر: Total testosterone
    • روش انجام: ECLIA, RIA
    • آمادگی بیمار: توصیه می شود تا بیمار ناشتایی داشته باشد. بهترین زمان نمونه گیری ساعت  ۶ تا ۱۰ صبح می باشد.
    • نوع نمونه: S, PE, PH
     
    • علت درخواست تست:
      • کمک به تشخیص پرکاری گنادی
      • کمک به تشخیص بلوغ زودرس در جنس مذکر قبل از ۱۰ سالگی
      • افتراق بین هیپوگنادیسم (کم کاری گنادی) اولیه و ثانویه
      • بررسی هیرسوتیسم (رشد موهای زاید در صورت و بدن خانم ها)
      • بررسی ناباروری مردان
      • سندرم تخمدان پلی‏کیستیک (PCOS): بیماران مبتلا به این سندرم عدم تخمک‏گذاری همراه با هیرسوتیسم و آکنه دارند. در اکثر بیماران تستوسترون سرم بالاست.
     
    • توضیح راجع به تست:
    • اندازه گیری مقادیر تستوسترون خون، به همراه هورمونهای FSH و LH در بررسی نارسایی گنادی در هر دو جنس کمک کننده است.
    • در مردان؛ تستوسترون آندروژن اصلی مترشحه از سلول های بینابینی بیضه به نام سلول های لیدیگ است. تستوسترون در رشد و نمو ارگان های جنسی مردانه، بزرگ شدن عضلات اسکلتی، رشد موهای زیر بغل، صورت و عانه و نیز اسپرماتوژنز نقش دارد. تستوسترون در بررسی های ناتوانی جنسی و ناباروری اندازه گیری می شود.
    • در زنان؛ مقادیر کم تستوسترون از تخمدان ها و غدد آدرنال ترشح می شود. حداکثر مقدار آن در میانه سیکل قاعدگی وجود دارد. این تست برای بررسی تومورهای تخمدان، هیرسوتیسم و ناباروری انجام می شود.
     
    • در چه شرایطی تست افزایش می یابد؟
      • هیپرپلازی آدرنال
      • پرکاری تیروئید
      • سندروم مقاومت به آندروژن
      • تومورهای قشر آدرنال
      • بلوغ جنسی زودرس ایدیوپاتیک
      • تومورهای بیضه یا خارج گنادی
      • هیرسوتیسم (پر مویی در زنان)
      • سندروم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)
      • تومورهای تروفوبلاستیک در زمان حاملگی
     
    • در چه شرایطی تست کاهش می یابد؟
      • عدم تخمک گذاری (Anovulation)
      • سندروم داون
      • ناتوانی جنسی
      • دیستروفی میوتونیک
      • کم کاری هیپوفیز اولیه و ثانویه
      • کریپتورکیدیسم (نهان بیضگی)
      • مصرف زیاد الکل
      • سندروم کلاین فلتر
      • ارکیکتومی (خارج کردن بیضه)
      • اورمی
      • تاخیر در بلوغ
      • نارسایی کبدی
      • سوء تغذیه
      • هیپوگنادیسم اولیه و ثانویه
     
    • تست های تکمیلی:  FSH, LH, SHBG, DHEAS, Free testosterone, Estradiol, DHT, Gonadotropin-releasing hormone
     
    • تداخلات دارویی:
    • باربیتورات ها، برموکریپتین، سایمتیدین، فلوتامید، گونادوتروپین، لوونورژسترول، میفپریستون، مکلوسمید، نافارلین (در مردان)، نیلوتامید، ضد بارداری های خوراکی، ریفامپین و تاموکسیفن می توانند سطح تستوسترون را افزایش دهند.
    • سیکلوفسفاماید، سیپروترون، دانازول، دگزامتازون، دی اتیل استیل بسترول، دیگوکسین، فنل دوپام، گوسرلین، کتوکونازول، لوپرولید، منیزیم سولفات، مدروکسی پروژسترون، متیل پردنیزون، ناندرولون، ضد بارداری های خوراکی، پارواستاتین، پردنیزون، پیریدوگلوتتماید، اسپیرونولاکتون، استانوزولول، تتراسایکلین و تیوریدازین داروهایی هستند که می توانند سطح تستوسترون را کاهش دهند.
    • * SHBG و دی هیدرو اپی آندروستون (DHEA) ممکن است در روش RIA  در سنجش تستوسترون تداخل ایجاد کنند.
    • ** دی هیدرو تستوسترون (DHT) ممکن است در روش الایزا در سنجش تستوسترون تداخل ایجاد کند.
    • *** ورزش و تمرینات سنگین سطح تستوسترون را افزایش می دهد.
    • **** عدم تحرک و تزریق گلوکز سطح آندروژن ها و بویژه تستوسترون را کاهش می دهد.
     
    • اطلاعات تکمیلی: معمولا مقدار کلی (Total) تستوسترون بکار می رود و سنجید می شود اما تستوسترون یک شکلِ آزاد یا فعال نیز دارد که در برخی بیماری مانند پرکاری تیروئید می تواند مفید باشد.
     
    • نکته ۱: سطح تستوسترون در طول روز متغیر است و بیشترین مقدار آن نیز در صبح وجود دارد.
    • نکته ۲: پایین بودن تستوسترون همزمان با پایین بودن FSH و LH مؤید تشخیص هیپوگنادیسم ثانویه است.
    • نکته ۳: غلظت‏های تستوسترون ممکن است در ناباروری مردان، اختلال کارکرد نعوظ یا جنسی و استئوپورز کمک‏کننده باشند.
    •  
    •  نام آزمایش: Total T4
    • نام کامل تست: Total Thyroxine
    • نام فارسی تست: تیروکسین تام
    • روش انجام: ECLIA, RIA
      • لازم به ذکر است که روش رادیوایمونو اسی (RIA) روش مرجع در سنجش پانل تیروئید است و دقت آن بسیار بالاست.
     
    • آمادگی بیمار:
      • * نیازی به ناشتایی نمی باشد.
      • ** بیمار با تأیید پزشک باید هر گونه داروی مؤثر بر نتایج آزمون (از جمله هورمونی و مربوط به بارداری) را قبل از نمونه گیری قطع نماید.
      • ***  در صورتی که جهت سنجش T۴ total از روش رادیو ایمنو اسی (RIA) استفاده می‏شود؛ بیمار نباید اخیراً اسکن ایزوتوپ انجام داده باشد.
      • **** در نوزادان غالباً از پاشنه پا نمونه گیری صورت می گیرد.
     
    • نوع نمونه: S, PE, PH
     
    • علت درخواست تست: 
      • بررسی نشانه های کم کاری و یا پرکاری تیروئیدی و غربالگری نوزادان از نظر کم کاری تیروئید مادرزادی
      • ارزیابی پاسخ تیروئید به کمبود پروتئین همراه با بیماری های شدید
      • تشخیص چگونگی عملکرد تیروئید
      • ارزیابی درمان جایگزینی و سرکوبگر تیروئید
     
    • توضیح راجع به تست:
    • وقتی که مقدار هورمون تیروئیدی در جریان خون کاهش می یابد و یا بدن در معرض استرس های جسمی یا روحی قرار می گیرد؛ هیپوتالاموس هورمون مترشحه تیروتروپین (TRH) را آزاد می کند. TRH نیز قسمت قدامی هیپوفیز را وادار می کند تا هورمون محرک تیروئید (TSH) را آزاد می کند. TSH سپس باعث ساخت و آزاد سازی T۳ و T۴ از غده تیروئید می شود. بیشتر هورمونی که در تیروئید ساخته می شود؛ بیشتر بشکل T۴ است.سلولهای بدن T۴ را به T۳ که شکل فعال هورمون است؛ تبدیل می کنند.
    • T۴ در سرم به دو شکل وجود دارد: شکل آزاد (کمتر از ۵%) یا فعال هورمون و شکل متصل به پروتئین های پلاسما همچون گلوبولین متصل شونده به تیروکسین (TBG).
    • در تست T۴ total هر دو نوع تیروکسین همزمان سنجیده می شود.
    • برای تشخیص کم کاری و پرکاری تیروئیدی؛ این آزمایش به همراه TSH و FT۴I تفسیر می شود.
     
    • در چه شرایطی تست افزایش می یابد؟
      • پر کاری تیروئیدی اولیه در شرایطی مانند بیماری گریوز، بیماری پلامر، آدنوم توکسیک تیروئید.( در این بیماریها با وجود تحریک نا کافیTSH، تولید  T4 افزایش می یابد)
      • تیروئیدیت حاد ( تیروئید هاشیموتو)
      • پرکاری تیروئیدی مصنوعی (در افرادی که خودسرانه و بدون تجویز پزشک T۴ مصرف می نمایند.)
      • استروما اواری( بافت نابجای تیروئید در تخمدان یا هر کجای دیگر بدن که موجب تولید T۴ اضافی می گردد)
      • افزایش TBG ( در شرایطی مانند بارداری، هپاتیت، هیپرپروتئینمی مادرزادی، موجب افزایش T۴ می گردد.)
      • هایپرتیروکسینمی دیس آلبومینی خانواگی( نوعی بیماری ژنتیکی که موجب تولید غیر طبیعی نوعی آلبومین می شود که بسیار محکم به T۴ متصل می شود.)
     
    • در چه شرایطی تست کاهش می یابد؟
      • کم کاری تیروئیدی در شرایطی مانند کرتینیسم، برداشت غده با عمل جراحی، میگزدم.( در این بیماریها با وجود تحریک کافی TSH، تولید T۴ کاهش می یابد)
      • نارسایی هیپوفیز و نارسایی هیپوتالاموس
      • سوءتغذیه پروتئین
      • کاهش TBG ( مانند سندرم نفروتیک)
      • کمبود یُد (یُد به عنوان ماده اولیه ساخت هورمون T۴ است)
      • بیماری های غیر تیروئیدی ( نارسایی کلیه، بیماری کوشینگ، جراحی، سیروز، سرطان پیشرفته)
      • بیماری های کبدی
     
    • تست های تکمیلی: Free T۴, T۳ Uptake
     
    • تداخلات دارویی  و آزمایشگاهی:
    • آمیودارون، آمفتامین، یُد، مواد حاجب حاوی یُد، استروژن،  کلوفیبرات، فلوریوراسیل، هالوفنات، انسولین، لووتیروکسین، متادون، هروئین، ضدبارداری های خوراکی، پروستاگلاندین ها می توانند سطح T۴ را افزایشدهند.
    • آسپیرین (با دوز بالا)، استروئید های آنابولیک، پروپیل تیوراسیل، داروهای ضد تیروئید (پروپیل تیوراسیل)، آسپارژیناز، آندروژن ها، فنی توئین(دیلانتین)، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، پروپرانولول،  لیتیم، پروپرانولول، دیازپام و  دگزامتازون می توانند سطح T۴ را کاهش دهند.
     
    • نکته ۱: تجویز اخیر رادیو ایزوتوپها در روش های رادیو ایمونو اسی (RIA) موجب نامعتبر شدن نتایج می گردد.
    • نکته ۲: مقادیر T۴ در زنان باردار و زنان مصرف کننده قرص های کنترل بارداری افزایش می یابد. ( استروژن موجب افزایش TBG می شود.)
    • نکته ۳: افراد در معرض تماس با حیوانات ممکن است دارای آنتی بادی ضد حیوانی (anti-animal antibodies) باشند. این آنتی بادیها (anti- T۴ antibody) ممکن است در روشهای ایمونو اسی تداخل کرده و نتایج نا معتبر حاصل شود.
     
    • اطلاعات تکمیلی:
    • ۱- در پرکاری تیروئید معمولاً سطح T۴ و T۳ بالا می رود، اما در یک زیر مجموعه کوچکی از بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید تنها سطح T۳ بالا (فلج دوره ای هیپوکالمیک ناشی از تیروتوکسیکوز T۳  یا مسمومیت T۳) است.
    • ۲- در کم کاری تیروئید؛ T۴ و T۳ کاهش یافته است. سطح سرمی T۳ غالباً در بیماران یوتیروئید (euthyroid) کاهش یافته است.
    • ۳- زمانی که TSH بالا است:
      • چنانچه T۳ و T۴ طبیعی باشند: کم کاری تیروئیدی خفیف (تحت بالینی)
      • چنانچه T۳ و T۴ نیز پائین باشند: کم کاری تیروئیدی
    • ۴- زمانی که TSH پائین است:
      • چنانچه T۳ و T۴ طبیعی باشند: پرکاری تیروئید خفیف (تحت بالینی)
      • چنانچه T۳ و T۴ هر دو بالا باشند: پرکاری تیروئید
      • چنانچه T۳ و T۴ طبیعی یا پایین باشند: پرکاری تیروئیدی ثانویه به اختلال عملکرد هیپوفیز
     
    • نکته مهم ۱: در صورت امکان از بیمار بخواهید مصرف T۴ دارویی را ۱ ماه قبل از آزمایش ، قطع کند.
    • نکته مهم ۲:  T۴ نسبت به TSH در تشخیص کم کاری تیروئیدی اولیه یا پرکاری تیروئیدی از حساسیت کمتری برخوردار است.
    • نکته مهم ۳: مقادیر T۴ در چند هفته اول زندگی بالاست و با افزایش سن کاهش می یابد.
    • نکته مهم ۴: به منظور تشخیص کم کاری تیروئیدی در نوزادان؛ تست غربالگری T۴ بکار می رود. نمونه گیری از پاشنه پا نوزادان صورت می گیرد. با تشخیص زودهنگام می توان از بروز عقب ماندگی ذهنی جلوگیری نمود.
     
    •  نام آزمایش: Total 3T
    • نام کامل تست: Total Triiodothyronine
    • نام فارسی تست: تری یدوتیرونین تام
    • روش انجام: ECLIA, RIA
      • لازم به ذکر است که روش رادیوایمونو اسی (RIA) روش مرجع در سنجش پانل تیروئید است و دقت آن بسیار بالاست.
     
    • آمادگی بیمار:
      • * نیازی به ناشتایی نمی باشد.
      • ** بیمار با تأیید پزشک باید هر گونه داروی مؤثر بر نتایج آزمون (از جمله هورمونی و مربوط به بارداری) را قبل از نمونه گیری قطع نماید.
      • *** در صورتی که جهت سنجشTotal 3T از روش رادیو ایمنو اسی (RIA) استفاده می‏شود؛ بیمار نباید اخیراً اسکن ایزوتوپ انجام داده باشد.
     
    • نوع نمونه: S, PE, PH
     
    • علت درخواست تست:
      • تشخیص هیپرتیروئیدی (پرکاری تیروئید) بویژه در بیماران با TSH پایین و T۴ طبیعی
      • ارزیابی درمان جایگزینی و سرکوبگر تیروئید
      • تشخیص فلج دوره ای هیپوکالمیک ناشی از تیروتوکسیکوز T۳) T۳ افزایش یافته همراه با T۴ طبیعی )
     
    • توضیح راجع به تست:
    • وقتی که مقدار هورمون تیروئیدی در جریان خون کاهش می یابد و یا بدن در معرض استرس های جسمی یا روحی قرار می گیرد؛ هیپوتالاموس هورمون مترشحه تیروتروپین (TRH) را آزاد می کند. TRH نیز قسمت قدامی هیپوفیز را وادار می کند تا هورمون محرک تیروئید (TSH) را آزاد می کند. TSH سپس باعث ساخت و آزاد سازی T۳ و T۴ از غده تیروئید می شود. بیشتر هورمونی که در تیروئید ساخته می شود؛ بیشتر بشکل T۴ است.سلولهای بدن T۴ را به T۳ که شکل فعال هورمون است؛ تبدیل می کنند.
    • T۳ در سرم به دو شکل وجود دارد: شکل آزاد (۰٫۳%) یا فعال هورمون و شکل متصل به پروتئین های پلاسما. حدود ۹۹٫۷%  از T۳ به پروتئین های پلاسمایی همچون گلوبولین متصل شونده به تیروکسین (TBG) متصل است.
    • T۳ معمولاً بعد از اختلال در تست های T۴ و TSH درخواست می شود.
     
    • در چه شرایطی تست افزایش می یابد؟
      • پر کاری تیروئیدی اولیه (بیماری گریوز، بیماری پلامر، آدنوم توکسیک تیروئید). در این بیماریها با وجود تحریک نا کافیTSH، تولید T۳ افزایش می یابد.
      • تیروئیدیت حاد ( تیروئید هاشیموتو)
      • پرکاری تیروئیدی مصنوعی (در افرادی که خودسرانه و بدون تجویز پزشک T۳ مصرف می نمایند.)
      • استروما اواری( بافت نابجای تیروئید در تخمدان یا هر کجای دیگر بدن که موجب تولید T۳ اضافی می گردد)
      • افزایش TBG ( در شرایطی مانند بارداری، هپاتیت، هیپرپروتئینمی مادرزادی، موجب افزایش T۳ می گردد.)
     
    • در چه شرایطی تست کاهش می یابد؟
      • کم کاری تیروئیدی در شرایطی مانند کرتینیسم، برداشت غده با عمل جراحی، میگزدم.( در این بیماریها با وجود تحریک کافی TSH، تولید T۳ کاهش می یابد)
      • نارسایی هیپوفیز و نارسایی هیپوتالاموس
      • سوءتغذیه پروتئین
      • کاهش TBG ( مانند سندرم نفروتیک)
      • کمبود یُد
      • بیماری های غیر تیروئیدی ( نارسایی کلیه، بیماری کوشینگ، جراحی، سیروز، سرطان پیشرفته)
      • بیماری های کبدی
     
    • تست های تکمیلی: Free T۳, T۳ Uptake, Thyroid antibodies
     
    • تداخلات دارویی  و آزمایشگاهی
      • آمیودارون، آمفتامین، استروژن،  بنزیودارون، کلوفیبرات، فنوپروفن، فلوریوراسیل، هالوفنات، انسولین، لووتیروکسین، متادون، هروئین، ضدبارداری های خوراکی، پروستاگلاندین ها و والپوریک اسید می توانند سطح T۳ را افزایش دهند.
      • آسپیرین (با دوز بالا)، استروئید های آنابولیک، آسپارژیناز، آندروژن ها، فنی توئین(دیلانتین)، پروپرانولول و  دگزامتازون می توانند سطح T۳ را کاهش دهند.
     
    • نکته ۱: تجویز اخیر رادیو ایزوتوپها در روش های رادیو ایمونو اسی (RIA) موجب نامعتبر شدن نتایج می گردد.
    • نکته ۲: بارداری موجب افزایش سطح T۳ می شود.
    • نکته ۳: افراد در معرض تماس با حیوانات ممکن است دارای آنتی بادی ضد حیوانی (anti-animal antibodies) باشند. این آنتی بادیها (anti- T۳ antibody) ممکن است در روشهای ایمونو اسی تداخل کرده و نتایج نا معتبر حاصل شود.
     
    • اطلاعات تکمیلی
    • ۱- عواملی که پروتئین های پلاسمایی (TBG) را افزایش می دهند همچون حاملگی، هپاتیت و هیپر پروتئینمی مادرزادی؛ می توانند بطور کاذب سطح T۳ total را بالا ببرند اما سطح آزاد هورمون (Free T۳ )تحت تاثیر قرار نخواهد گرفت.
    • ۲- در پرکاری تیروئید معمولاً سطح T۴ و T۳ بالا می رود، اما در یک زیر مجموعه کوچکی از بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید تنها سطح T۳ بالا (فلج دوره ای هیپوکالمیک ناشی از تیروتوکسیکوز T۳  یا مسمومیت T۳) است.
    • ۳- در کم کاری تیروئید؛ T۴ و T۳ کاهش یافته است. سطح سرمی T۳ غالباً در بیماران یوتیروئید (euthyroid) کاهش یافته است.
    • ۴- زمانی که TSH بالا است:
      • چنانچه T۳ و T۴ طبیعی باشند: کم کاری تیروئیدی خفیف (تحت بالینی)
      • چنانچه T۳ و T۴ نیز پائین باشند: کم کاری تیروئیدی
    • ۵- زمانی که TSH پائین است:
      • چنانچه T۳ و T۴ طبیعی باشند: پرکاری تیروئید خفیف (تحت بالینی)
      • چنانچه T۳ و T۴ هر دو بالا باشند: پرکاری تیروئید
      • چنانچه T۳ و T۴ طبیعی یا پایین باشند: پرکاری تیروئیدی ثانویه به اختلال عملکرد هیپوفیز
     
    • نکته مهم ۱: آزمون T۳ غالباً برای تشخیص پر کاری تیروئید بکار می رود.
    • نکته مهم ۲: سنجش T۳ برای تشخیص کم کاری تیروئیدی چندان مفید نمی باشد؛ زیرا بیماری های غیر تیروئیدی می توانند با کاهش تبدیل کبدی T۴ به T۳ ، از سطح T۳ بکاهند.
    • نکته مهم ۳: T۳ به عنوان شاخصی جهت غربالگری عمومی از جمعیت بدون ظن بالینی به پُرکاری تیروئید، کارآمد نیست.
    •  نام آزمایش:  (Rubella Ab( IgG
    • نام فارسی تست: آنتی بادی IgG علیه ویروس سرخجه
    • روش انجام: CLIA
    • ملاحظات نمونه گیری: نمونه گیری بایستی در نوبت اول ۳ روز پس از ظهور بثورات جلدی و در نوبت دوم ۲ تا ۳ هفته بعد ( دوره نقاهت) صورت گیرد.
    • نوع نمونه: S, PE, PH, BF, CSF
     
    • علت درخواست تست:
      • کمک به تشخیص عفونت سرخجه
      • تشخیص وجود آنتی بادی های سرخجه
      • تشخیص استعداد ابتلاء به سرخجه به خصوص در زنان حامله
      • انجام تست به عنوان تست سرولوژی روتین پیش از تولد
     
    • توضیح راجع به تست
    • سرخجه که با نام های “سرخک آلمانی” یا سرخک ۳ روزه نیز شناخته می شود؛ بیماری ویروسی است که اغلب جدی گرفته نمی شود. این بیماری معمولاً باعث بروز تب و راش گذرا در کودکان و بزرگسالانی می شود که آلوده به ویروس هستند. اما چنانچه خانمی در خلال سه ماهه اول حاملگی به این بیماری مبتلا باشد؛ مسئله جدی خواهد بود. زیرا می تواند منجر به سقط، مرده زایی و نقایص مادرزادی جنین مانند: کَری، میکروسفالی و نقایص قلبی شود.
    • بنابراین در زنانی که قصد حاملگی دارند؛ انجام این تست جهت تعیین استعداد ابتلاء و یا ایمنی در برابر ابتلاء به سرخجه اهمیت خاصی دارد.
     
    • تست های تکمیلی: TORCH; Antibody tests; Measles and Mumps
     
    • تداخلات آزمایشگاهی:
    • ۱- به علت طولانی بودن زمان تعیین موارد مثبت، معمولا ایزولاسیون ویروس روبلا کمک ناچیزی به تشخیص روبلا خواهد کرد.
    • ۲- آنتی بادیهای IgG سرخجه ممکن است در نمونه های سرمی افرادی که در ماههای گذشته خون یا محصولات آن را دریافت کرده اند مشاهده گردد. در حالی که این افراد ممکن است ایمن نباشند و سابقه ابتلا به عفونت سرخجه را نداشته باشند.
    • ۳- آنتی بادیهای اختصاصی سرخجه از طریق رحم از مادر به جنین انتقال می یابد. بنابراین شناسایی آنتی بادیهای اختصاصی سرخجه در اطفال کمتر از ۶ ماه ممکن است نتیجه مثبت کاذب دهد.
    • ۴- نمونه های سرمی جمع آوری شده در اوایل فاز حاد بیماری یا بالافاصله پس از واکسیناسیون ممکن است در روشهای سرولوژیک در تعیین کلاس آنتی بادیهای IgG و IgM منفی باشد.
     
    • اطلاعات تکمیلی:
    • ویروس از طریق دستگاه تنفسی انتقال می یابد و تکثیر آن در اپیتلیوم دستگاه تنفسی فوقانی می باشد. از طریق خون به نواحی مختلف از قبیل پوست رفته و ایجاد راشهای جلدی می کند. دوره نهفته بیماری ۱۴ تا ۲۱روز می باشد و پس از آن راشهای پوستی تظاهر می یابند. همزمان با بروز راشها، آنتی بادیهای ضد سرخجه در سرم افراد آلوده ظاهر می شود. آنتی بادیهای اولیه از کلاس IgM و بتدریج با IgG جایگزین می شود. این بیماری از یک هفته قبل تا ۱۴ روز پس از ظهور راشها واگیردار می باشد. نوزادانی که از مادران ایمن متولد می شوند؛ آنتی بادی ضد سرخجه از نوع IgG که از جفت عبور می کند از مادر دریافت می کند. این آنتی بادیها نوزاد را به مدت ۶ ماه در برابر بیماری محافظت می کند.
    • سندروم سرخجه مادرزادی: در طی حاملگی، ابتلای مادر به ویروس سرخجه می تواند باعث عفونت جفت و جنین گردد. هرچه عفونت در مراحل ابتدایی تر حاملگی رخ دهد (۳ ماه اول بارداری)؛ خطر درگیری وسیعتر و تولد نوزاد دچار ناهنجاری های شدیدتر، بیشتر می باشد. در صورت عفونت در ماه اول حاملگی احتمال ناهنجاری در جنین به ۸۰ درصد می رسد. در حالیکه این میزان در شیرخوارانی که در سه ماهه سوم بارداری به بیماری مبتلا شده اند به ۱۵ درصد تقلیل می یابد.
    • IgG مثبت همراه با IgM مثبت:  نشاندهنده عفونت اخیر به ویروس سرخجه می باشد. این نتیجه به تنهایی جهت تشخیص عفونت سرخجه کافی نمی باشد و باید در چارچوب تظاهرات بالینی تفسیر گردد.
    • IgG مثبت همراه با IgM منفی: نشاندهنده واکسیناسیون و یا عفونت پیشین به ویروس سرخجه می باشد. این افراد نسبت به عفونت مجدد مصونیت دارند.
    • IgG منفی به همراه IgM منفی: نشاندهنده در معرض قرار نگرفتن فرد به ویروس سرخجه و عدم ایمنی می باشد. با این وجود یک نتیجه منفی ابتلا به عفونت سرخجه و یا پاسخ به واکسیناسیون را رد نمی کند؛ زیرا ممکن است نمونه گیری قبل از ظهور آنتی بادی در خون گرفته شده باشد. نتایج منفی(۹>) مشکوک به عفونت اخیر و یا پس از واکسیناسیون جهت ارزیابی پاسخ سیستم ایمنی می بایست طی ۲ الی ۳ هفته بعد تکرار گردد. نتایج مشکوک(۹-۱۱) باید با انجام آزمایش نمونه ای جدید در  طی۱۰ تا ۱۴ روز بعد پیگیری گردد.
    • IgG*** کمتر از Cutoff   ← عدم مصونیت به سرخجه
    • IgG*** بیش از Cutoff ← مصونیت به سرخجه
     
    • نکته : به دلیل انکوباسیون طولانی مدتِ کشتِ ویروس جهت مشاهده نتایج مثبت  و مشکلات در جداسازی ویروس؛ روش های سرولوژیک با حساسیت و اختصاصیت بالا از اهمیت خاصی برخوردار می باشند.
       
    •  نام آزمایش: (Measles Ab (Rubeola) ( IgM
    • نام فارسی تست: آنتی بادی IgM علیه ویروس Measles (عامل بیماری سرخک)
    • نام های دیگر: Rubeola Ab, IgM
    • روش انجام: EIA
    • نوع نمونه: S, BF, CSF
     
    • علت درخواست تست
      • تشخیص آزمایشگاهی عفونت ویروس سرخک
      • تعیین میزان پاسخ ایمنی افرادی که واکسینه شده اند.
      • ثبت و مستند کردن ابتلا به عفونت ویروس سرخک در گذشته در افرادی که سابقه ایمن سازی ( واکسیناسیون) به این ویروس را نداشته اند.
      • توضیح راجع به تست
      • سرخک عفونت ویروسی است که از طریق قطرات تنفسی، بینی، دهان و گلو منتقل می شود. دوره کمون بیماری معمولا ً ۸ تا ۱۲ روز از زمان مواجهه با ویروس است.
      • علایم سرخرگ شامل تب، سرفه، آبریزش بینی، گلودرد، میالژی، کونژونکتیویت، فتوفوبی، نقاط koplic در دهان و همچنین راش است.
      • آنتی بادیهایی از کلاس IgG و IgM علیه پوشش (envelope) ویروس ۱۰ روز پس از ظهور بثورات جلدی در سرم ظاهر می گردد. تیتر IgG پس از ۶ ماه کاهش می یابد ولی تا پایان عمر با عیار پایین باقی می ماند.
     
    • تست های تکمیلی: Measles Viral Culture
     
    • اطلاعات تکمیلی:
    • وجود آنتی بادی از کلاس IgM در سرم همراه با وجود یا نبود آنتی بادی IgG : نشاندهنده فاز حاد یا عفونت اخیر بیماری سرخک می باشد.
    • نتایج مثبت  IgM به تنهایی: جهت تشخیص عفونت ویروس سرخک کافی نمی باشد و باید با علائم بالینی سازگار باشد.
    • نبود IgM در سرم:  حاکی از عدم عفونت حاد به این ویروس می باشد. با این وجود نتایج سرولوژیک منفی ممکن است در شروع عفونت مشاهده گردد و نتایج باید در چارچوب تظاهرات بالینی تفسیر گردد.
    • IgG مثبت همراه با IgM منفی:  نشاندهنده واکسیناسیون و یا عفونت پیشین به ویروس سرخک می باشد. این افراد نسبت به عفونت مجدد مصونیت دارند.
    • IgG منفی:  نشاندهنده در معرض قرار نگرفتن فرد به ویروس سرخک و عدم پاسخ اختصاصی ایمنی  جهت ایمن سازی می باشد. این افراد غیر ایمن و مستعد ابتلا به عفونت سرخک می باشند.
    • نتایج منفی (۹>) مشکوک به عفونت اخیر  و یا پس از واکسیناسیون جهت ارزیابی پاسخ سیستم ایمنی می بایست طی ۲ الی ۳ هفته بعد تکرار گردد. نتایج مشکوک (۹-۱۱) باید با انجام آزمایش نمونه ای جدید در  طی۱۰ تا ۱۴ روز بعد پیگیری گردد.
     
    • نکته ۱: موارد نادری از مثبت کاذب آنتی بادی IgM  ممکن است در بیماران سرخجه، هپاتیت مزمن فعال، لوپوس سیستمیک و مونونوکلئوز عفونی مشاهده گردد.
    • نکته ۲: نتایج منفی کاذب هنگامی دیده می شود که سرم بیمار قبل از هفته اول یا بعد از هفته دوم پس از ظهور بثورات گرفته شود.
    • نکته ۳: روشهای سرولوژیک جهت تشخیص پاسخ ایمنی، میزان حساسیت و عفونت اولیه ویروس سرخک بکار می رود.
    • نکته ۴: نتایج آزمایش باید منطبق با علائم بالینی و آزمایشهای تشخیصی تکمیلی تفسیر گردد.
    • نکته ۵: افزایش ۴ برابری تیتر IgM به همراه IgG اختصاصی بر علیه سرخک نشاندهنده عفونت اخیر (فعال) می باشد.
    • نکته ۶: در بیماران SSPE (Subacute sclerosing panencephalitis) تیتر آنتی بادی در CSF و سرم به شدت افزایش می یابد.
    • نکته ۷:  علائم بالینی بیماری برای تشخیص کافی می باشد و نیازی به تشخیص آزمایشگاهی معمولاً وجود ندارد.
       
    •  آزمایش هورمون محرک فولیکول (FSH):
    • هورمون محرک فولیکول (FSH)، توسط غده هیپوفیز در مغز ساخته می شود. کنترل تولید FSH، سیستم پیچیده ای است که هورمونهای تولید شده توسط غدد تناسلی (تخمدان ها یا بیضه)، هیپوفیز و هیپوتالاموس را درگیر می کند.
     
    • اعمال FSH :
      • در مرد : اثر بر لوله های اسپرم ساز و تحریک ساخته شدن اسپرم
      • در زن : اثر بر فولیکول و تحریک ترشح استروژن از آن
    • FSH  در زنان رشد و بلوغ تخمک ها در تخمدان در فاز فولیکولی سیکل قاعدگی را تحریک می کند. FSH  در مردان بیضه ها را برای تولید اسپرم بالغ تحریک می کند و همچنین تولید پروتئین های متصل به آندروژن را پیش می برد. سطوح FSH در مردان پس از بلوغ نسبتا ثابت است.
    • در نوزادان و کودکان، سطح FSH در مدت کوتاهی پس از تولد افزایش می یابد، سپس تا سطوح بسیار پایین افت می کند (تا 6 ماه در پسران و 1-2 سال در دختران). در حدود 6-8 سال، سطوح FSH دوباره قبل از شروع بلوغ و توسعه ویژگی های ثانویه جنسی افزایش می یابد.
     
    • علت درخواست تست
    • این تست برای ارزیابی عملکرد هیپوفیز بیمار، شامل مسائل باروری، نارسایی غدد جنسی، مسائل دوران بلوغ یا تومورهای هیپوفیز؛ هنگامی که فرد دچار مشکل حامله شدن یا دوره قاعدگی نامنظم است؛ وقتی که پزشک فکر می کند که بیمار دارای علائم اختلالات هیپوفیز یا هیپوتالاموس است یا علائم بیماری تخمدان یا بیضه دارد؛ یا هنگامی که پزشک مشکوک شود که کودک بلوغ جنسی تأخیری یا زودهنگام دارد؛ در مردان و زنان، به عنوان بخشی از اقدامات لازم برای ناباروری و اختلالات هیپوفیز یا غدد جنسی؛ هنگامی که سیکل قاعدگی زن متوقف یا نامنظم شده، برای تعیین این که آیا زن وارد دوره یائسگی شده یا نه، درخواست می شود.
     
    • در چه شرایطی تست افزایش می یابد؟
    • در زمان یائسگی، عملکرد تخمدانها متوقف می شود و سطح FSH افزایش می یابد. افزایش سطح LH و FSH در نارسایی اولیه تخمدان دیده می شود.
    • در مردان، سطح بالای FSH ممکن است نشان دهنده نارسایی اولیه بیضه باشد که می تواند به علت نقص در رشد بیضه یا آسیب بیضه باشد. بلوغ زودرس در نوجوانان سطح LH و FSH را افزایش می دهد. FSH با بالا رفتن سن و در افراد سیگاری افزایش می یابد.
     
    • در چه شرایطی تست کاهش می یابد؟
    • سطوح پایین LH و FSH در نارسایی ثانویه تخمدان دیده می شود. بلوغ دیررس در نوجوانان سطح LH و FSH را کاهش می دهد.
     
    • تست های تکمیلی: Total estrogens, Estradiol, LH, Testosterone, Progesterone
     
    • طریقه جمع آوری نمونه:
    • نمونه خون از طریق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست می آید. گاهی اوقات نمونه ادرار تصادفی جمع آوری می شود، اما به دلیل ترشح چرخه ای FSH، ممکن است جمع آوری ادرار24 ساعته درخواست شود. با اندازه گیری سطوح FSH تولید شده در طی یک دوره 24 ساعته، تغییرات سطح FSH که در طول روز دیده می شود، می تواند به حداقل برسد.
     
    • تداخلات دارویی:
    • نتایج FSH می تواند با استفاده از سایمتیدین، کلومیفن، دیژیتالیس و لوودوپا افزایش یابد. نتایج FSH می تواند با قرص های جلوگیری از بارداری، فنوتیازین ها و درمان های هورمونی کاهش یابد.
     
    • اطلاعات تکمیلی:
    • FSH  اغلب همراه با آزمایش های دیگر( LH، تستوسترون، استرادیول و پروژسترون) در اقدامات لازم برای ناباروری در مرد و زن، هر دو مورد استفاده قرار می گیرد. سطوح FSH همچنین در بررسی بی نظمی های قاعدگی و برای کمک به تشخیص اختلالات هیپوفیز یا بیماری های مربوط به تخمدان ها یا بیضه مفید هستند. سطح FSH برای کمک به تعیین علت تعداد کم اسپرم در مردان استفاده می شود.
    • در کودکان، FSH و LH برای تشخیص بلوغ تأخیری و زودرس استفاده می شود.
    • در زنان، سطوح LH و FSH می تواند به افتراق بین نارسایی اولیه تخمدان (نارسایی خود تخمدان ها یا عدم توسعه تخمدانها) و نارسایی ثانویه تخمدان (نارسایی تخمدان ها به علت اختلالات هیپوفیز یا هیپوتالاموس) کمک کند.
     
    • آمادگی بیمار: آمادگی خاصی لازم نیست.
    • زمان نمونه گیری: نمونه خانم باید در زمان های خاصی از سیکل قاعدگی جمع آوری شود.
     
    • نوع نمونه:
    • نمونه خون از ورید بازو؛ گاهی نمونه ادرار تصادفی، یا ادرار 24 ساعته
    • تغییراتFSH در سیکل قاعدگی و اختلالات آن در ناباروری
    • در ابتدای سیکل قاعدگی (که با خونریزی همراه است) غدة آدنوهیپوفیز، هورمون‌هایLH [1] و FSH[2] را ترشح می‌کند. FSH با تأثیر بر سلول‌های گرانولوزای فولیکول‌ها، گامتوژنزیس را برای تکامل فولیکول‌ها و تولید اووسیت را  تحریک می‌کند.
    • ترشح FSH تحت کنترل دو کمپلکس پروتئینی به نام اکتیوین[3] وInhibin  است. اکتیوین باعث تحریک و Inhibin سبب مهار ترشحFSH می‌شود. در زنان این دو ترکیب از تخمدان، غدة هیپوفیز و جفت ترشح می‌شوند.
    • در ابتدای فاز فولیکولار با تأثیر FSH روی سلول‌های گرانولوزای فولیکول‌ها، تولید Inhibin B افزایش می‌یابد. همزمان با افزایش Inhibin B،FSH در انتهای فاز فولیکولار کاهش می‌یابد و زمانی که تخمک آزاد می‌شود میزان هورمون FSH کاهش بیشتری پیدا می‌کند (در این مرحله به احتمال زیاد Inhibin A مترشحه از جسم زرد نیز نقش دارد)، اما اگر تخمکی آزاد نشود، میزان این هورمون همچنان بالا ‌مانده، احتمالاً هیپوفیز تلاش می‌کند تا تخمدان را به این آزادسازی تخمک تحریک کند.
    • در انتهای فاز لوتئال، جسم زرد تحلیل رفته، تولید استروژن و پروژسترون کاهش و در نتیجه FSH افزایش مختصری می‌یابد (که به نظر می‌رسد نقش مهمی در آغاز سیکل بعدی داشته باشد). کاهش استروژن و پروژسترون (به ویژه استرادیول) در ابتدای سیکل قاعدگی سبب می‌شود اثر مهارکنندة ترشح FSH حذف و یک پیک افزایش FSH در روز سوم قاعدگی ایجاد شود.
    • وقتی قطر فولیکول‌ها به حدود 10-8 میلی‌متر می‌رسد (روز 7- 5 سیکل) تولید استروژن‌ها به ویژه استرادیول به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد که به نوبة خود باعث رشد بیشتر فولیکول شده و از طرف دیگر موجب رشد و نمو لایة اندومتر رحم نیز می‌گردد. در ابتدا افزایش اندک در مقدار استروژن، مانع از ترشح بیشتر LH و FSH می‌شود، اما هرچه فولیکول به بلوغ نزدیک‌تر می‌شود، مقدار ترشح استروژن نیز بیشتر می‌شود.
    • پاسخ آدنوهیپوفیز به میزان بالای استروژن (در فاصلة روزهای 12 تا 13 سیکل قاعدگی) افزایش ترشح LH است که این کار را از طریق فیدبک مثبت بر هیپوتالاموس و افزایش ترشح GnRH[4] انجام می‌دهد. مکانیسم این تغییر فیدبک از منفی به مثبت تحت تأثیر استرادیول ناشناخته است.
    • همزمان با نزدیک شدن به حوالی دورة یائسگی،‌ تخمدان‌ها شروع به مقاومت در برابر هورمون FSH کرده و در نتیجه غدة هیپوفیز، FSHبیشتری تولید می‌کند تا سطح استروژن را بالا نگه دارد؛ این حالت سبب بی‌نظمی سیکل قاعدگی شده و خونریزی‌های شدید و غیر قابل پیش‌بینی در طول پریودها رخ خواهد داد.
    • عدم وجود پریود در یک سال و سطح FSH بالای ۳۰ تا ۴۰ mIU/mL نمایانگر آغاز دوران یائسگی است.
    • با توجه به اینکه میزان FSH در حوالی دورة یائسگی پر افت و خیز است، تنها یک نتیجة آزمایش FSHبرای تشخیص یائسگی کافی نیست. هورمون FSH در زنانی که ذخیرة تخمک در تخمدان آنها کم است نیز افزایش می یابد.
    •  آزمایش LH :
    • در این آزمایش میزان هورمون جسم زرد ( LH ) در خون و ادرار  اندازه گیری می شود. هورمون LH در غده  ی هیپوفیز تولید می شود.
    • در خانم ها هورمونLH چرخه قاعدگی و تخمک گذاری را تنظیم می کند. میزان هورمون LH در بدن خانم ها با تغییرات چرخه قاعدگی تغییر می کند. افزایش سریع LH فقط قبل از تخمک گذاری و در میانه چرخه قاعدگی ( روز ۱۴ از سیکل ۲۸ روزه ) اتفاق می افتد.
    • این افزایش میزان هورمون، اوج  LH نامیده می شود. میزان هورمون جسم زرد و هورمون محرک فولیکول در طول یک ماه در چرخه قاعدگی با هم بالا و پایین می روند.
    • در آقایانLH باعث تحریک تولید تستوسترون می شود که نقش مهمی در تولید اسپرم دارد.
     
    • علت انجام این آزمایش چیست؟
      • آزمایش اندازه گیری هورمون جسم زرد به دلایل زیر انجام می شود:
      • کمک به بررسی علت ناتوانی یک زن و شوهر برای باردار شدن ( بررسی علل ناباروری ).
     
    • آزمایش LH به طور معمول برای کمک به ارزیابی موارد  زیر استفاده می شود:
      • – تخمک گذاری در خانم ها
      • – تعداد اسپرم ها در آقایان
      • –کمک به بررسی مشکلات چرخه قاعدگی مثل قطع شدن و یا نا منظم شدن عادت ماهانه.
      • –همچنین می تواند به تشخیص اینکه خانمی در شرف یائسگی هست یا که خیر کمک کند.
      • –تشخیص بلوغ زودرس در کودکان. بلوغ زودرس در دختران قبل از سن ۹ سالگی است و در پسران قبل از سن ۱۰ سالگی است.
      • –تشخیص بلوغ دیر رس
      • –تعیین زمانی که یک خانم تخمک گذاری می کند.
      • –بررسی تحریک تخمک گذاری در اثر درمان
     
    • آمادگی های لازم برای انجام این آزمایش چیست؟
      • بسیاری از داروها مثل سایمتیدین، کلومیفن، دیجیتال ها، و لوودوپا می توانند نتیجه آزمایش را تغییر دهند. شما باید در مورد قطع مصرف بعضی از داروها ( مثل داروی ضد بارداری ) با پزشک مشورت کنید. مصرف داروهای ضد بارداری که حاوی استروژن یا پروژسترون و یا هر دو هستند، باید ۴ هفته قبل از انجام این آزمایش قطع شوند.
      • اطمینان داشته باشید که پزشک شما یک لیست از داروهایی که نباید مصرف کنید، به شما ارائه می دهد.
      • اگر در ۷ روز گذشته آزمایشی انجام داده اید و مواد رادیواکتیو استفاده کرده اید، حتما به پزشک اطلاع دهید. ( آزمایشاتی مثل اسکن تیرویید و یا اسکن استخوان )
      • مصرف ماده  ی رادیواکتیو می تواند در آزمایش LH تداخل ایجاد کند.
      • تاریخ اولین روز چرخه قاعدگی خود را به پزشک اطلاع دهید. اگر در روز اول لکه بینی داشتید، روز اول زمانی حساب می شود که خونریزی کامل داشته باشید.
      • با پزشک خود در مورد نگرانی که در مورد آزمایش دارید صحبت کنید٬ احتمال خطر آن ٬نحوه انجام آزمایش یا نتایج احتمالی آزمایش. این کار به شما کمک می کند که اهمیت این آزمایش را متوجه شوید٬ (پر کردن فرم اطلاعات پزشکی).
     
    • این آزمایش چگونه انجام می شود ؟
      • از طریق خون گیری و یا نمونه ادرار
      • برای خانم ها ممکن نیاز باشد برای اندازه گیری دقیق LH نمونه گیری بیش از یک بار انجام شود. ممکن است چندین نمونه خون در یک روز گرفته شود و یا ممکن است در چند روز پشت سر هم نمونه گیری انجام شود.
     
    • آزمایش ادرار برای بررسی تخمک گذاری: اگر هدف بررسی تخمک گذاری باشد، نمونه ادرار اول صبح مورد بررسی قرار می گیرد.
     
    • نتیجه :
      • آزمایش اندازه گیری هورمون جسم زرد،  میزان این هورمون را در خون و ادرار اندازه گیری می کند.میزان LH به سن و وضعیت بلوغ فرد بستگی  دارد و در زنان به چرخه قاعدگی نیز مربوط می شود.
      • آزمایش ادرار تنها برای تشخیص وجود تخمک گذاری و یا عدم وجود تخمک گذاری است.
     
    • میزان طبیعی LH :
    • جدول زیر که مقادیر مرجع نامیده می شود و فقط برای راهنمایی است. این مقادیر از یک آزمایشگاه با آزمایشگاه دیگر متفاوت است٬ و آزمایشگاهی که شما مراجعه می کنید ممکن است میزان مقادیر نرمال آن با مقادیر این جدول متفاوت باشد. جواب آزمایش باید میزان نرمالی را که  آن آزمایشگاه استفاده می کند، داشته باشد.
    • مرحله ی فولیکولی------------ 1.68–15 IU/L
    • اوج میانه ی سیکل------------ 21.9–56.6 IU/L
    • مرحله ی لوتئال--------------- 0.61–16.3 IU/L
    • زنان پس از قاعدگی---------- 14.2–52.3 IU/L
    • مردان------------------------- 1.24–7.8 IU/L
     
    • آزمایشات خانگی ادرار فقط تخمک گذاری و یا عدم تخمک گذاری را تشخیص می دهد. نتیجه این آزمایش یا مثبت است و  یا منفی  ( که به آن آزمایش کیفی می گویند)
    • شرایط بسیاری می تواند میزان LH را تغییر دهد. پزشک نتیجه غیر طبیعی مرتبط با علایم بالینی شما را مورد بررسی قرار می دهد.
    • افزایش میزان LH:
      • افزایش میزان LH ممکن است به دلایل زیر دیده شود:
        • عدم تخمک گذاری
        • نداشتن فعالیت تخمدان ها به علت یائسگی، سندرم تخمدان پلی کیستیک( PCOS) و یا آسیب دیدن در اثر شیمی درمانی.
        • بلوغ زودرس در دختران جوان.
      • افزایش میزان LH در مردان ممکن است به دلایل زیر باشد:
        • فقدان بیضه و یا خارج کردن آن
        • عدم عملکرد بیضه ها در اثر عمل جراحی و یا بیماری اوریون، در معرض اشعهx بودن، سرطان ،شیمی درمانی و یا جراحت.
        • سندرم کلاین فلتر.
     
    • کاهش میزان LH:
      • کاهش میزان LH در خانم ها و آقایان ممکن است به دلایل زیر دیده شود:
        • بی اشتهایی
        • نارسایی غده هیپوفیز
        • استرس
        • کاهش وزن
     
    • چه عواملی بر نتیجه آزمایش تاثیر می گذارد؟
      • عواملی که ممکن است بر نتیجه آزمایش تاثیر بگذارد، عبارتند از:
        • مصرف  برخی هورمون ها مثل داروهای حاوی استروژن و یا پروژسترون ( مثل داروهای جلوگیری از بارداری)
        • مصرف داروهایی مثل کلومیفن، اسپیرونولاکتون، نالوکسون، فنوتیازید و داروهای ضد تشنج
        • انجام عکس برداری تشخیصی مثل اسکن تیرویید و یا اسکن استخوان که در آن از ماده ی رادیو اکتیو استفاده می شود  در حدود ۷ روز قبل از انجام آزمایشLH.
     
    • بررسی ها :
      • اگر دارویی که حاوی تستسترون، پروژسترون و یا استروژن است مصرف می کنید ( داروهای ضد بارداری)  از پزشک در مورد قطع کردن این داروها قبل از آزمایشLH سوال کنید.
      • شما می توانید کیت خانگی این آزمایش را از داروخانه ها تهیه کنید. این کیت به تشخیص روز باروری چرخه قاعدگی در خانم ها کمک می کند.
      • سایر آزمایشات برای بررسی تخمک گذاری عبارتند از: اندازه گیری درجه حرارت بدن، بررسی میزان پروژسترون بعد از تخمک گذاری در سیکل قاعدگی و تغییرات موکوس گردن رحم.
    •  نام آزمایش: HCV Ab
    • نام کامل تست: Hepatitis C Virus Antibody
    • نام فارسی تست: آنتی بادی علیه ویروس هپاتیت C
    • نام های دیگر: Anti-HCV
    • روش انجام: EIA
    • نوع نمونه: S
     
    • علت درخواست تست: 
      • تشخیص ابتلا بیمار به ویروس هپاتیت C
      • افتراق از انواع دیگر هپاتیت های ویروسی
      • غربالگری واحدهای خون برای انتقال خون سالم و ایمن.
     
    • توضیح راجع به تست
    • در این تست آنتی بادی های ویروس هپاتیت C اندازه گیری می شوند. وجود HCV Ab نشان دهنده آلودگی به HCV است؛ اما مشخص نمی کند که آیا بیماری حاد، مزمن و یا بهبود یافته است.
    • آزمون غربالگری اصلی برای شناسایی آنتی بادی های HCV؛ آزمایش ELISA می باشد. این آنتی بادی ها را می توان چهار هفته پس از  ابتلاء بیمار  به ویروس شناسایی کرد. می توان برای افزایش اختصاصیت از شیوه تاییدی ایمیونوبلات نوترکیب یا RIBA  (Recombinant Immunoblot Assay) نیز استفاده نمود.
     
    • اطلاعات تکمیلی
    • بیشتر موارد هپاتیت ناشی از انتقال خون از نوع هپاتیت C هستند. HCV در ۸% اهداکنندگان خون در جهان وجود دارد.
    • دوره کمون آن ۲ الی ۱۲ هفته پس از تماس می باشد. تظاهرات بالینی این بیماری مشابهHBV  است؛ اما بر خلاف HBV، عفونت HCV در بیش از ۶۰% افراد آلوده، مزمن می گردد. سیر این بیماری کاملاً متغییر است و به کندی پیشرفت می نماید. ۲۰% مبتلایان HCV دچار سیروز و سرطان های هپاتوسلولار می شوند که در ارتباط با این عفونت مزمن می باشد.
    • نکته ۱: در صورتی که ELISA مثبت باشد با روش RIBA (Recombinant ImmunoBlot Assay) تایید می شود.
    • نکته ۲: HCV Abدر روش ELISA و RIBA اغلب در طی عفونت حاد مثبت نمی باشد. بنابراین تکرار در چند ماه بعد ( بعد از ۶ ماه) ضروری می باشد.
    • نکته ۳: مواردی مشاهده شده است که HCV Ab منفی می باشد؛ ولی در روش RIBA، مثبت بوده است و HCV RNA نیز پیدا شده است.
    •  نام آزمایش:  (HBc Ab (Total
    • نام کامل تست: (Hepatitis B Virus Core Antibodies (Total
    • نام فارسی تست: آنتی بادی تام بر علیه آنتی ژن هسته ویروس هپاتیت B
    • نام های دیگر: anti-HBc ;HBV Core Total; Anti-Hepatitis Bc; Hep B Core Total Ab
    • روش انجام: EIA
    • نوع نمونه: S, PE, PC
     
    • علت درخواست تست:
      • تشخیص عفونت حاد و مزمن هپاتیت B
      • تعیین عفونت نهفته هپاتیت B در بیماران ناقل این ویروس که تست HBs Ag آنها منفی است.
     
    • توضیح راجع به تست
    • anti-HBc آنتی بادی است که در بدن بر علیه آنتی ژن هسته ای ویروس هپاتیت B تولید می شود. تفسیر این آزمایش اغلب بستگی به نتایج ۲ تست HBs Ag و anti-HBs دارد. نتایج مثبت anti-HBc به معنای این است که فرد اخیراً به هپاتیت B مبتلا شده و یا در گذشته مبتلا بوده است.
    • anti-HBc تام، هر دو آنتی بادی IgM و IgG برای آنتی ژن هسته ای هپاتیت B هستند که می توانند برای کمک به تشخیص عفونت های حاد و مزمن HBV مورد استفاده قرار گیرند. در پاسخ به آنتی ژن هسته ای تولید شده و معمولاً برای بقیه عمر باقی می مانند.
     
    • اطلاعات تکمیلی:
    • آزمایش Anti HBc قابل اعتماد ترین روش برای وجود عفونت هپاتیت B در مواردیکه HBs Ag منفی است؛ می باشد.
     
    • نکته ۱: این آزمایش برای افتراق بین عفونت هپاتیت B حاد، مزمن و بیمار هپاتیتی بهبود یافته مناسب نیست.
    • نکته ۲: این آزمایش برای استفاده تشخیصی در شرایط آزمایشگاهی توسط FDA تایید شده ولی برای غربالگری سلول، بافت و اهدا کنندگان خون بکار نمی رود.
    • نکته ۳: در صورت مثبت شدن تست Anti HBc؛ نتایج باید با سایر مارکرهای سرولوژیک هپاتیت B، افزایش آنزیم های کبدی، علائم و نشانه های بالینی و تاریخچه عوامل خطر همبستگی داشته باشد.
    • نکته ۴: در افراد سالمی که بر علیه هپاتیت B واکسینه شده باشند؛ Anti HBc وجود ندارد. بنابراین در افرادی که HBsAb دارند و همزمان Anti HBc هم دارند؛ نشاندهنده ابتلاء قبلی به هپاتیت  B می باشد.
    • نکته ۵: در نوزادان کمتر از یک ماه در صورت مثبت شدن تست HBc Ab (Total)؛ باید تست anti-HBc IgM انجام شود تا احتمال HBc Ab (Total) مادری که منجر به نتایج مثبت کاذب می شود؛ رد گردد.
    • (HAV Ab (Total
     
    • نام کامل تست:  (Hepatitis A Virus Antibodies (Total
    • نام فارسی تست: آنتی بادی تام علیه ویروس هپاتیت A
    • نام های دیگر: anti-HAV; HAV-Ab total
    • روش انجام: CLIA
    • نوع نمونه: S
     
    • علت درخواست تست:
      • تشخیص و تأیید ابتلا به عفونت ویروسی هپاتیت A
      • پایش بیماران دچار یرقان
      • افتراق هپاتیت A از انواع دیگر هپاتیت
      • ارزیابی میزان ایمنی بدن نسبت به HAV
      • غربالگری در بین افرادی که ریسک بیشتر مواجهه با ویروس را دارند مانند: آنهایی که در مناطق با امکانات رفاهی و بهداشتی پائین زندگی می کنند.
     
    • توضیح راجع به تست
    • آنتی بادی علیه HAV به دو شکل IgM و  IgG توسط روشهای ایمونواسی قابل شناسایی است. حضور IgM در سرم نشاندهنده حاد یا تحت حاد بودن بیماری است . IgM در حدود ۳ تا ۴ هفته پس از تماس و درست پیش از افزایش آنزیمهای کبدی در خون افزایش می یابد. سطح IgM غالباً در طی ۸ هفته به حد طبیعی باز می گردد. حضور IgG در سرم نشاندهنده عفونت سابق به این ویروس و یا دوره نقاهت عفونت می باشد. تقریباً نیمی از مردم در طول حیات خود، دارای این آنتی بادی می باشند که معمولاً فاقد اهمیت بالینی می باشد. سطح خونی IgG تقریباً دو هفته پس از IgM رو به افزایش می گذارد و به آهستگی به حد طبیعی باز می گردد.
    • IgG علیه HAV تا بیش از ۱۰ سال پس از عفونت نیز قابل سنجش است.
     
    • تست های تکمیلی: Hepatitis B; Hepatitis C; Acute Viral Hepatitis Panel; Liver Panel; AST; ALT; ALP; Bilirubin
    • تداخلات آزمایشگاهی: در افرادی که  اخیراً انتقال خون داشته اند یا ایمونوگلوبولین دریافت نموده اند؛ ممکن است نتایج مثبت گذرا مشاهده شود.
     
    • اطلاعات تکمیلی: 
    • دوره کمون هپاتیت A در حدود ۲ تا ۷ هفته می باشد. ابتلا به ویروس از طریق غذا یا آب آلوده صورت گرفته و مسری می باشد. در طی عفونت فعال، HAV از مدفوع دفع می گردد.